Właścicielem nieruchomości można zostać bez zgody jej dotychczasowego właściciela. Jest to możliwe poprzez tzw. zasiedzenie.
Osoba, która posiada i włada rzeczą jak właściciel (płaci podatki od nieruchomości, rozbudowuje, oddaje w dzierżawę czy wynajmuje), może tę nieruchomość zasiedzieć. Zasiedzenie następuje wyłącznie w przypadku takich rzeczy, które mogą być odrębnym przedmiotem prawa własności. Nie dotyczy to zatem np. pokoju w lokalu mieszkalnym.
Nieruchomość można zasiedzieć w dobrej lub złej wierze. Zasiedzenie nieruchomości w dobrej wierze następuje wówczas, gdy posiadacz jest przekonany, że jego posiadanie jest zgodne z prawem. Następuje po 20 latach. Z kolei zasiedzenie w złej wierze dotyczy sytuacji, w której osoba władająca daną nieruchomością (zachowuje się jak właściciel), wie, że nie jest posiadaczem danej nieruchomości, i że nie przysługuje jej prawo do tego posiadania. Zasiedzenie w złej wierze następuje po upływie 30 lat (Art. 172 k.c.).
Teoretycznie nabycie własności następuje następnego dnia po upływie terminów zasiedzenia. W praktyce, aby stać się właścicielem nieruchomości przez zasiedzenie, niezbędne jest orzeczenie sądu. Należy złożyć wniosek do sądu i wskazać w nim, że wszystkie prawne przesłanki zasiedzenia zostały spełnione. Nabycie nieruchomości przez zasiedzenie podlega opodatkowaniu – nowy właściciel w ciągu miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia sądu musi we właściwym urzędzie skarbowym złożyć zeznanie podatkowe. Podatek wynosi 7% wartości nieruchomości.
Jak znieść współwłasność?
Więcej aktualności TUTAJ.
Kancelaria prawo nieruchomości